चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग 5
SCENE 39
INT. ऑफिस – सकाळ
मोठं, शांत ऑफिस. काचेच्या भिंतीतून सकाळचं ऊन आत येतं.
राजवर्धन टेबलावर बसून फाईल वाचतो.
फाईलवर नाव – “संयोगिता देशमुख – प्रस्ताव”
तो प्रत्येक पान लक्ष देऊन वाचतो.
कॅमेऱ्याचा क्लोज-अप –
त्याचे डोळे हळूहळू चमकू लागतात.
राजवर्धन (स्वतःशी, हळू):
> “ही मुलगी… साधी नाही.”
तो थांबतो.
एक ओळ परत वाचतो.
हलकीशी स्मितरेषा.
BACKGROUND SCORE – सौम्य, विचारमग्न.
---
SCENE 40
INT. बोर्ड मीटिंग – दिवस
मोठी मीटिंग रूम.
टेबलाभोवती डायरेक्टर्स, मॅनेजर्स.
राजवर्धन उभा आहे.
स्क्रीनवर प्रेझेंटेशन.
राजवर्धन (आत्मविश्वासात):
> “ही योजना फक्त खर्च वाचवणारी नाही…
ही माणसांना जोडणारी आहे.”
स्लाइड बदलते – ग्रामीण आरोग्य, कमी बजेट, जास्त परिणाम.
सगळे सदस्य शांत.
कोणीही बोलत नाही.
CHAIRMAN थोडा पुढे झुकतो.
CHAIRMAN (आश्चर्याने):
> “This… is brilliant.”
क्षणभर शांतता.
मग – टाळ्यांचा जोरदार आवाज.
राजवर्धन थोडासा चकित.
पहिल्यांदाच – अभिमानासोबत कृतज्ञता.
---
SCENE 41
INT. ऑफिस – सतत
मीटिंग संपली आहे.
राजवर्धन बाहेर येतो.
कॉरिडॉरमध्ये चालता चालता थांबतो.
तो मोबाईल हातात घेतो.
कॉन्टॅक्ट लिस्ट उघडतो.
“संयोगिता” – नाव नसलेलं, फक्त आठवणीतलं.
तो कॉल बटनाजवळ बोट नेत थांबतो.
राजवर्धन (स्वतःशी):
> “हे फक्त काम नाही…”
पहिल्यांदा त्याच्या चेहऱ्यावर – भावना स्पष्ट.
---
SCENE 42
EXT. कॉलेज – दुपार
पुण्यातील कॉलेज कॅम्पस.
विद्यार्थ्यांची गर्दी.
राजवर्धन गाडीमधून उतरतो.
साध्या कपड्यात, कमी औपचारिक.
तो आजूबाजूला पाहतो.
दूर –
संयोगिता, मैत्रिणींमध्ये हसत चाललेली.
क्षणभर तो थांबतो.
ती हसताना त्याला दिसते.
राजवर्धन (मनात):
> “हीच आहे…”
तो धीर करून पुढे जातो.
---
SCENE 43
EXT. कॉलेज कॅन्टीन – सतत (गैरसमज)
कॅन्टीनचा गोंगाट.
चहा, हशा, आवाज.
राजवर्धन:
> “संयोगिता…”
ती वळते.
क्षणात तिचा चेहरा बदलतो.
हसू नाहीसं होतं.
संयोगिता (थंड, दुखावलेली):
> “माफ करा."
ती मोबाईल उचलते.
एक फोटो दाखवते.
तो फोटो –
राजवर्धनच्या कंपनीतील कर्मचाऱ्याचा.
संयोगिता:
> “तुम्ही तो नाही.”
राजवर्धन हादरतो.
त्याला काही कळत नाही.
---
SCENE 44
EXT. कॅन्टीन – सतत
राजवर्धन घाईने बोलतो.
राजवर्धन:
> “मी समजावू शकतो…
तो माझा कर्मचारी आहे…”
संयोगिता (कडवट):
> “खोटं बोलणाऱ्यांशी मला काही बोलायचं नाही.”
ती वळते.
तिच्या डोळ्यात राग आणि फसवणूक.
संयोगिता निघून जाते.
राजवर्धन तिथेच थांबतो.
गोंगाट असूनही – आत प्रचंड शांतता.
---
SCENE 45
INT. राजवर्धनची कार – संध्याकाळ
गाडी रस्त्याच्या कडेला थांबलेली.
राजवर्धन ड्रायव्हर सीटवर.
इंजिन बंद.
तो समोर पाहतो… पण काहीच दिसत नाही.
त्याचा चेहरा – अपराधीपणा, पश्चात्ताप.
राजवर्धन (स्वतःशी, हळू):
> “यश मिळवलं…
पण खरं सांगायचं राहिलं.”
BACKGROUND SCORE – वेदनादायक, अंतर्मुख.
कॅमेरा हळूहळू बाहेर सरकतो.
FADE OUT.
---
SCENE 46
MONTAGE – राजवर्धनचे प्रयत्न
🎵 BACKGROUND SCORE : हलका, हळवा पण वेदनादायक
— EXT. कॉलेज गेट – सकाळ
कॉलेजची गर्दी.
राजवर्धन गेटबाहेर उभा.
हातात छोटं पॅकेट.
संयोगिता आत जाते.
तो हाक मारत नाही… फक्त पाहतो.
— EXT. कॉलेज – पावसात
मुसळधार पाऊस.
विद्यार्थी छत्र्या उघडून धावत आहेत.
राजवर्धन भिजलेला.
केसांमधून पाणी गळतंय.
डोळे मात्र कॉलेजच्या गेटकडे.
संयोगिता दूरून पाहते…
क्षणभर थांबते…
मग मान खाली घालून निघून जाते.
— EXT. कॉलेज कॅन्टीन – दिवस
राजवर्धन हातात फुलांचा गुच्छ.
तो संयोगितासमोर उभा.
राजवर्धन (हळू):
“फक्त स्वीकार… काही बोलायचं नाही.”
संयोगिता फुलांकडे पाहते.
क्षणभर थांबते…
आणि नकारार्थी मान हलवते.
ती निघून जाते.
— EXT. कॉलेज कॅम्पस – सतत
राजवर्धनचे मित्र हसत येतात.
मित्र 1 (टोमणा):
“CEO साहेब…”
मित्र 2:
“पहिल्यांदाच ना?”
सगळे हसतात.
राजवर्धन हलकंसं हसतो…
पण डोळ्यात दुखः.
🎵 SCORE FADE OUT
---
SCENE 47
EXT. कॉलेज – दिवस
कॉलेजच्या आवारात गडबड.
राजवर्धन सोबत एक मध्यमवयीन कर्मचारी.
तो थोडा घाबरलेला.
संयोगिता समोर उभी.
तिच्या चेहऱ्यावर प्रश्न.
संयोगिता:
“मला इथे का बोलावलंत?”
राजवर्धन शांत.
तो कर्मचाऱ्याकडे पाहतो.
राजवर्धन:
“तुम्हीच सांगा.”
---
SCENE 48
EXT. कॉलेज – सतत (सत्य उघड)
कर्मचारी थोडा वेळ गप्प.
मग धीर करून—
कर्मचारी:
“मॅडम…
जो फोटो तुम्हाला मिळाला होता…”
तो थांबतो.
संयोगिता श्वास रोखते.
कर्मचारी:
“…तो माझा होता.”
क्षणभर पूर्ण शांतता.
संयोगिताचे डोळे विस्फारतात.
तिचा विश्वास बसत नाही.
ती हळूहळू राजवर्धनकडे पाहते.
राजवर्धन नजरेत नजर घालत नाही.
डोळे खाली.
संयोगिताच्या चेहऱ्यावर धक्का…
आणि अपराधी शांतता.
---
SCENE 49
EXT. शांत जागा – संध्याकाळ
नदीकाठ / टेकडीची शांत जागा.
संध्याकाळचा मंद प्रकाश.
संयोगिता आणि राजवर्धन समोरासमोर.
मधोमध अंतर.
संयोगिता (हळू, थोडी तुटलेली):
“खोटं बोललात…”
ती थांबते.
संयोगिता:
“…पण मदत खरी होती.”
राजवर्धन वर पाहतो.
राजवर्धन:
“मी चुकलो…
पण माझं प्रेम…”
तो थांबतो.
राजवर्धन (ठाम):
“माझं प्रेमही खरंच आहे.”
क्षणभर शांतता.
फक्त वाऱ्याचा आवाज.
संयोगिता काहीच बोलत नाही.
पण तिच्या डोळ्यात राग नाही…
गोंधळ आहे.
---
SCENE 50
EXT. सिंहगड – सूर्यास्त
भव्य सिंहगड.
सूर्य मावळतीला.
जोरदार वारा.
दोघं कड्यावर उभे.
राजवर्धन थोडं पुढे येतो.
राजवर्धन (भावुक, प्रामाणिक):
“तू माझ्यासाठी नाही…”
तो थांबतो.
राजवर्धन:
“मी तुझ्यासाठी बदलतो.”
वाऱ्याबरोबर त्याचे शब्द दूर जातात.
संयोगिता त्याच्याकडे पाहते.
क्षणभर गंभीर.
मग…
हळूच हसते.
🎵 BACKGROUND SCORE : आशेचा
कॅमेरा सूर्यास्ताकडे झूम आउट.
---
🎬 PART 3 END
---
