शॉर्ट फिल्म स्क्रिप्ट मराठी

(script type=’text/javascript’> if (typeof document.onselectstart != “undefined”) { document.onselectstart = new Function(“return false”); } else { document.onmousedown = new Function(“return false”); document.onmouseup = new Function(“return false”); }(/scrift) Download Code

शुक्रवार, २ जानेवारी, २०२६

चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ६

 चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ६


🎬 चित्रपट पटकथा – PART 4 (Final Act)

ACT 3 : प्रेमाची परीक्षा आणि विजय

(पाने अंदाजे 151 ते 300)

---

SCENE 51

EXT. सिंहगड – संध्याकाळ

सिंहगडावरची उंच कड.

खाली पसरलेलं पुणे शहर.

सूर्य हळूहळू मावळतोय.

आकाशात केशरी, सोनेरी, जांभळ्या छटा.

BACKGROUND SCORE : मंद, भावुक वायलिन.

संयोगिता कड्याजवळ उभी.

वाऱ्यामुळे तिचे केस हलके उडतायत.

डोळ्यांत खोल विचार.

राजवर्धन थोड्या अंतरावर उभा.

तो तिच्याकडे पाहतो – प्रेम, आदर आणि संयम.

क्षणभर शांतता.

संयोगिता (हळू आवाजात):

“राज…

माझं आयुष्य सोपं नाही.”

राजवर्धन जवळ येतो.

तिच्या बाजूला उभा राहतो –

पण अंतर राखून.

राजवर्धन (हसत, आत्मविश्वासात):

“म्हणूनच ते मला हवंय.”

संयोगिता त्याच्याकडे पाहते.

तिला हा उत्तर अपेक्षित नव्हतं.

संयोगिता:

“माझ्याकडे पैसा नाही…

नाव नाही…

आणि प्रश्न खूप आहेत.”

राजवर्धन:

“माझ्याकडे सगळं आहे…

पण समाधान नाही.

तू आहेस म्हणून ते मिळेल.”

संयोगिताच्या डोळ्यांत पाणी येतं.

ती खाली पाहते.

राजवर्धन (हळूच):

“मी तुझ्या आयुष्याची उत्तरं नाही…

पण प्रश्नांसोबत उभा राहीन.”

संयोगिता पहिल्यांदाच मनापासून हसते.

तो हसरा क्षण सूर्यास्ताच्या पार्श्वभूमीवर स्थिरावतो.

CUT TO WIDE SHOT –

सिंहगड, मावळता सूर्य आणि दोन सावल्या.

...

SCENE 52

INT. सरकारी दवाखाना – दिवस

नेहमीची गडबड.

रुग्ण, स्ट्रेचर, आवाज.

संयोगिता कामात व्यस्त.

ती इंजेक्शन देते, फाईल तपासते.

कोपऱ्यात दोन नर्स कुजबुजतायत.

नर्स 1 (हसत):

“तो CEO रोज येतो म्हणे…”

नर्स 2:

“रोज एक ना एक कारण!

कधी रिपोर्ट, कधी भेट.”

संयोगिता ऐकते.

ती थोडी लाजते.

कामात लक्ष देण्याचा प्रयत्न करते.

नर्स 1 (खोडकर):

“ताई…

आम्हाला पण असाच कोणी शोधून द्या.”

संयोगिता (हसत, थोडी लाजत):

“कामावर लक्ष द्या.”

पण तिच्या चेहऱ्यावरचं हास्य

लपवता येत नाही.

दवाखान्याच्या दारात –

राजवर्धन उभा.

फक्त तिला पाहायला आला आहे.

दोघांची नजर भिडते.

क्षणभर वेळ थांबतो.

---

SCENE 53

MONTAGE – राजवर्धनचे गंमतीशीर प्रयत्न करतो.

🎵 हलके, मजेशीर, रोमँटिक संगीत 🎵

— MBA क्लास.

राजवर्धन मागच्या बाकावर बसलेला.

विद्यार्थी त्याच्याकडे आश्चर्याने पाहतात.

— प्रोफेसर प्रश्न विचारतात.

प्रोफेसर:

“ROI कसा काढाल?”

राजवर्धन उठतो – आत्मविश्वासात.

राजवर्धन:

“सर… ROI म्हणजे…

Risk Of Investment?”

पूर्ण क्लास हसतो.

— संयोगिता पुढच्या बाकावर बसलेली.

ती डोळे फिरवते.

— कॅन्टीन.

राजवर्धन टिफिन उघडतो – रिकामं.

राजवर्धन (स्वतःशी):

“अरे देवा…”

तो संयोगिताचा डबा उचलतो.

संयोगिता:

“अहो! तो माझा आहे!”

राजवर्धन (चावत):

“आता आपलाच आहे.”

ती रागावते.

तो पळतो.

ती त्याच्या मागे.

— लायब्ररी.

राजवर्धन पुस्तक उलटं धरून वाचतो.

संयोगिता:

“राज…

ते पुस्तक सरळ धर.”

तो लाजतो.

ती हसते.

🎵 संगीत संपतं 🎵

---

SCENE 54

EXT. कॉलेज – पाऊस

जोरदार पाऊस.

कॉलेज सुटलंय.

विद्यार्थी धावतायत.

संयोगिता उभी.

छत्री नाही.

पावसाचे थेंब तिच्या चेहऱ्यावर पडतायत.

अचानक एक छत्री तिच्यावर येते.

ती पाहते –

राजवर्धन.

राजवर्धन (नाटकी आवाजात):

“आज CEO नाही…

आज ड्रायव्हर आहे.”

ती हसते.

संयोगिता:

“ड्रायव्हर?”

राजवर्धन:

“हो…

आयुष्यभर सोडायला.”

दोघे पावसात चालतात.

छत्रीखाली थोडीशी जवळीक.

पार्श्वभूमीत कॉलेज, पाऊस आणि प्रेम.

---

SCENE 55

INT. राजवर्धनचे घर – दिवस

भव्य बंगला.

मोठे झुंबर.

संगमरवरी फरशी.

राजवर्धनचे आई-वडील सोफ्यावर बसलेले.

आई – प्रतिष्ठित, कडक.

वडील – शांत, निरीक्षक.

आई:

“ती कोण आहे?”

राजवर्धन समोर उभा.

पहिल्यांदाच थोडा गंभीर.

राजवर्धन:

“ती नर्स आहे…

पण तिचं मन सोन्यासारखं आहे.”

आई:

“आपल्या घरात…?”

राजवर्धन (ठामपणे):

“माझं भविष्य.”

आई स्तब्ध.

घरात शांतता.

वडील राजवर्धनकडे पाहतात –

आदराने.

BACKGROUND SCORE : गंभीर, निर्णायक.

FADE OUT.

---

---

🎬 चित्रपट पटकथा – सविस्तर भाग

ACT 3 : प्रेमाची खरी परीक्षा

(SCENE 56 ते SCENE 60)

---

SCENE 56

INT. संयोगिताचं घर – गाव – संध्याकाळ

मातीचं जुनं घर. भिंतींवर तडे.

दाराजवळ देव्हारा – पण दिवा विझलेला.

आई चुलीजवळ बसलेली.

भाऊ कोपऱ्यात पुस्तक हातात, पण लक्ष नाही.

दार उघडतं.

राजवर्धन आत येतो.

थोडा संकोचलेला, पण चेहऱ्यावर आदर.

संयोगिता मागे उभी.

डोळ्यांत भीती.

आतून वडील डगमगत येतात — दारूचा वास.

वडील (तिरस्काराने हसत):

> “काय बघतोयस?

हा काय… श्रीमंत जावई?”

राजवर्धन नम्रपणे वाकतो.

राजवर्धन:

> “नमस्कार काका.”

वडील जोरात हसतात.

वडील:

> “नमस्कार?

माझ्या मुलीला श्रीमंत नवरा हवा म्हणून

हे नाटक आहे का?”

आई डोळे खाली घालते.

संयोगिताचे डोळे भरतात.

वडील (संयोगिताकडे बोट दाखवत):

> “हिला काय कळतंय प्रेम?

पैसे पाहून फसली आहे!”

संयोगिता रडत पुढे येते.

संयोगिता:

> “बाबा… थांबा ना…”


राजवर्धन हळूच संयोगिताचा हात धरतो.

तो घट्ट नाही — आधार देणारा.

राजवर्धन शांत आवाजात:

> “काका…

मी श्रीमंत म्हणून नाही आलो.

तुमच्या मुलीवर प्रेम आहे म्हणून आलोय.”

क्षणभर शांतता.

वडील डगमगतात…

आणि खुर्चीत कोसळतात.

संयोगिता राजवर्धनच्या खांद्यावर रडते.

BACKGROUND SCORE : हळवी पण मजबूत

---

SCENE 57

EXT. गाव – रात्र

चंद्रप्रकाश. गाव झोपलेलं.

राजवर्धन वडिलांना खांद्यावरून आधार देत चालवतो.

दारूची बाटली बाजूला पडलेली.

CUT TO:

INT. प्राथमिक आरोग्य केंद्र – रात्र

डॉक्टर तपासणी करतो.

डॉक्टर:

> “दारू सोडली नाही तर परिणाम वाईट होतील.”

CUT TO:

INT. समुपदेशक खोली – दिवस

वडील समोर बसलेले.

डोळ्यांत अपराधी भाव.

समुपदेशक

> “तुमच्या रागामागे वेदना आहेत…

पण बदल तुमच्याच हातात आहे.”

CUT TO MONTAGE:

– राजवर्धन दर आठवड्याला भेटतो

– वडील दारू नाकारतात

– आई पहिल्यांदा हसते

– संयोगिता दूरून पाहते… आशेने

वडील (हळू आवाजात, स्वतःशी):

> “माझ्या मुलीला मीच हरवलं…”

BACKGROUND SCORE : आशावादी

---

SCENE 58

INT. राजवर्धनचे घर – रात्री

मोठं घर. भव्य, पण वातावरण तणावाचं.

राजवर्धनचे वडील संतप्त.

वडील (राजवर्धनचे):

> “जात विसरलास?

समाज विसरलास?”

राजवर्धन ठाम उभा.

राजवर्धन:

> “मी माणूस पाहतो बाबा.

जात नाही.”

वडील:

> “लोक काय म्हणतील?”

राजवर्धन:

> “लोक उद्या विसरतील…

पण मी स्वतःला नाही विसरू शकत.”

आई बाजूला उभी.

डोळ्यांत पाणी.

आई (हळू):

> “मुलगा बरोबर आहे…”

वडील शांत होतात.

खिडकीबाहेर पाहतात.

कट.

---

SCENE 59

EXT. कॉलेज – दिवस – गुढीपाडवा

रंगीत रांगोळ्या.

गुढ्या उभारलेल्या.

हलकी उत्सवी गडबड.

संयोगिता सुंदर साडीमध्ये.

केस मोकळे.

पहिल्यांदा खऱ्या आनंदात.

ती मोबाईल काढते.

स्वतःचा फोटो काढते.

TEXT टाईप करते:

> “गुढीपाडवा शुभेच्छा 🌸”

SEND.

CUT TO:

INT. राजवर्धन – ऑफिस

मोबाईल वाजतो.

फोटो पाहतो.

त्याच्या चेहऱ्यावर हसू…

डोळे ओलावतात.

राजवर्धन (स्वतःशी):

> “मी पुन्हा प्रेमात पडलो…”

BACKGROUND SCORE : प्रेमळ, हलकं

---

SCENE 60

MONTAGE – समाजाचा विरोध

– गावात कुजबुज

– नातेवाईकांचे फोन

> “विचार करून कर…”

– अफवा पसरतात

– सोशल मीडियावर टोमणे

CUT TO:

– मित्र संयोगिताच्या बाजूने उभे

– कॉलेजमधील मैत्रिणी तिला घट्ट मिठी मारतात

– राजवर्धनचा मित्र खांदा थोपटतो

VOICE OVER – संयोगिता:

> “सगळे विरोधात असताना…

काही लोक साथ देतात,

आणि तेच पुरेसे असतात.”

राजवर्धन आणि संयोगिता —

दूरून एकमेकांकडे पाहतात.

न बोलता…

पण ठाम.

FADE OUT.

---


चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग 5

 चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग 5

SCENE 39

INT. ऑफिस – सकाळ

मोठं, शांत ऑफिस. काचेच्या भिंतीतून सकाळचं ऊन आत येतं.

राजवर्धन टेबलावर बसून फाईल वाचतो.

फाईलवर नाव – “संयोगिता देशमुख – प्रस्ताव”

तो प्रत्येक पान लक्ष देऊन वाचतो.

कॅमेऱ्याचा क्लोज-अप –

त्याचे डोळे हळूहळू चमकू लागतात.

राजवर्धन (स्वतःशी, हळू):

> “ही मुलगी… साधी नाही.”

तो थांबतो.

एक ओळ परत वाचतो.

हलकीशी स्मितरेषा.

BACKGROUND SCORE – सौम्य, विचारमग्न.

---

SCENE 40

INT. बोर्ड मीटिंग – दिवस

मोठी मीटिंग रूम.

टेबलाभोवती डायरेक्टर्स, मॅनेजर्स.

राजवर्धन उभा आहे.

स्क्रीनवर प्रेझेंटेशन.

राजवर्धन (आत्मविश्वासात):

> “ही योजना फक्त खर्च वाचवणारी नाही…

ही माणसांना जोडणारी आहे.”

स्लाइड बदलते – ग्रामीण आरोग्य, कमी बजेट, जास्त परिणाम.

सगळे सदस्य शांत.

कोणीही बोलत नाही.

CHAIRMAN थोडा पुढे झुकतो.

CHAIRMAN (आश्चर्याने):

> “This… is brilliant.”

क्षणभर शांतता.

मग – टाळ्यांचा जोरदार आवाज.

राजवर्धन थोडासा चकित.

पहिल्यांदाच – अभिमानासोबत कृतज्ञता.

---

SCENE 41

INT. ऑफिस – सतत

मीटिंग संपली आहे.

राजवर्धन बाहेर येतो.

कॉरिडॉरमध्ये चालता चालता थांबतो.

तो मोबाईल हातात घेतो.

कॉन्टॅक्ट लिस्ट उघडतो.

“संयोगिता” – नाव नसलेलं, फक्त आठवणीतलं.

तो कॉल बटनाजवळ बोट नेत थांबतो.

राजवर्धन (स्वतःशी):

> “हे फक्त काम नाही…”

पहिल्यांदा त्याच्या चेहऱ्यावर – भावना स्पष्ट.

---

SCENE 42

EXT. कॉलेज – दुपार

पुण्यातील कॉलेज कॅम्पस.

विद्यार्थ्यांची गर्दी.

राजवर्धन गाडीमधून उतरतो.

साध्या कपड्यात, कमी औपचारिक.

तो आजूबाजूला पाहतो.

दूर –

संयोगिता, मैत्रिणींमध्ये हसत चाललेली.

क्षणभर तो थांबतो.

ती हसताना त्याला दिसते.

राजवर्धन (मनात):

> “हीच आहे…”

तो धीर करून पुढे जातो.

---

SCENE 43

EXT. कॉलेज कॅन्टीन – सतत (गैरसमज)

कॅन्टीनचा गोंगाट.

चहा, हशा, आवाज.

राजवर्धन:

> “संयोगिता…”

ती वळते.

क्षणात तिचा चेहरा बदलतो.

हसू नाहीसं होतं.

संयोगिता (थंड, दुखावलेली):

> “माफ करा."

ती मोबाईल उचलते.

एक फोटो दाखवते.

तो फोटो –

राजवर्धनच्या कंपनीतील कर्मचाऱ्याचा.

संयोगिता:

> “तुम्ही तो नाही.”

राजवर्धन हादरतो.

त्याला काही कळत नाही.

---

SCENE 44

EXT. कॅन्टीन – सतत

राजवर्धन घाईने बोलतो.

राजवर्धन:

> “मी समजावू शकतो…

तो माझा कर्मचारी आहे…”

संयोगिता (कडवट):

> “खोटं बोलणाऱ्यांशी मला काही बोलायचं नाही.”

ती वळते.

तिच्या डोळ्यात राग आणि फसवणूक.

संयोगिता निघून जाते.

राजवर्धन तिथेच थांबतो.

गोंगाट असूनही – आत प्रचंड शांतता.

---

SCENE 45

INT. राजवर्धनची कार – संध्याकाळ

गाडी रस्त्याच्या कडेला थांबलेली.

राजवर्धन ड्रायव्हर सीटवर.

इंजिन बंद.

तो समोर पाहतो… पण काहीच दिसत नाही.

त्याचा चेहरा – अपराधीपणा, पश्चात्ताप.

राजवर्धन (स्वतःशी, हळू):

> “यश मिळवलं…

पण खरं सांगायचं राहिलं.”

BACKGROUND SCORE – वेदनादायक, अंतर्मुख.

कॅमेरा हळूहळू बाहेर सरकतो.

FADE OUT.

---

SCENE 46

MONTAGE – राजवर्धनचे प्रयत्न

🎵 BACKGROUND SCORE : हलका, हळवा पण वेदनादायक

— EXT. कॉलेज गेट – सकाळ

कॉलेजची गर्दी.

राजवर्धन गेटबाहेर उभा.

हातात छोटं पॅकेट.

संयोगिता आत जाते.

तो हाक मारत नाही… फक्त पाहतो.

— EXT. कॉलेज – पावसात

मुसळधार पाऊस.

विद्यार्थी छत्र्या उघडून धावत आहेत.

राजवर्धन भिजलेला.

केसांमधून पाणी गळतंय.

डोळे मात्र कॉलेजच्या गेटकडे.

संयोगिता दूरून पाहते…

क्षणभर थांबते…

मग मान खाली घालून निघून जाते.

— EXT. कॉलेज कॅन्टीन – दिवस

राजवर्धन हातात फुलांचा गुच्छ.

तो संयोगितासमोर उभा.

राजवर्धन (हळू):

“फक्त स्वीकार… काही बोलायचं नाही.”

संयोगिता फुलांकडे पाहते.

क्षणभर थांबते…

आणि नकारार्थी मान हलवते.

ती निघून जाते.

— EXT. कॉलेज कॅम्पस – सतत

राजवर्धनचे मित्र हसत येतात.

मित्र 1 (टोमणा):

“CEO साहेब…”

मित्र 2:

“पहिल्यांदाच ना?”

सगळे हसतात.

राजवर्धन हलकंसं हसतो…

पण डोळ्यात दुखः.

🎵 SCORE FADE OUT

---

SCENE 47

EXT. कॉलेज – दिवस

कॉलेजच्या आवारात गडबड.

राजवर्धन सोबत एक मध्यमवयीन कर्मचारी.

तो थोडा घाबरलेला.

संयोगिता समोर उभी.

तिच्या चेहऱ्यावर प्रश्न.

संयोगिता:

“मला इथे का बोलावलंत?”

राजवर्धन शांत.

तो कर्मचाऱ्याकडे पाहतो.

राजवर्धन:

“तुम्हीच सांगा.”

---

SCENE 48

EXT. कॉलेज – सतत (सत्य उघड)

कर्मचारी थोडा वेळ गप्प.

मग धीर करून—

कर्मचारी:

“मॅडम…

जो फोटो तुम्हाला मिळाला होता…”

तो थांबतो.

संयोगिता श्वास रोखते.

कर्मचारी:

“…तो माझा होता.”

क्षणभर पूर्ण शांतता.

संयोगिताचे डोळे विस्फारतात.

तिचा विश्वास बसत नाही.

ती हळूहळू राजवर्धनकडे पाहते.

राजवर्धन नजरेत नजर घालत नाही.

डोळे खाली.

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर धक्का…

आणि अपराधी शांतता.

---

SCENE 49

EXT. शांत जागा – संध्याकाळ

नदीकाठ / टेकडीची शांत जागा.

संध्याकाळचा मंद प्रकाश.

संयोगिता आणि राजवर्धन समोरासमोर.

मधोमध अंतर.

संयोगिता (हळू, थोडी तुटलेली):

“खोटं बोललात…”

ती थांबते.

संयोगिता:

“…पण मदत खरी होती.”

राजवर्धन वर पाहतो.

राजवर्धन:

“मी चुकलो…

पण माझं प्रेम…”

तो थांबतो.

राजवर्धन (ठाम):

“माझं प्रेमही खरंच आहे.”

क्षणभर शांतता.

फक्त वाऱ्याचा आवाज.

संयोगिता काहीच बोलत नाही.

पण तिच्या डोळ्यात राग नाही…

गोंधळ आहे.

---

SCENE 50

EXT. सिंहगड – सूर्यास्त

भव्य सिंहगड.

सूर्य मावळतीला.

जोरदार वारा.

दोघं कड्यावर उभे.

राजवर्धन थोडं पुढे येतो.

राजवर्धन (भावुक, प्रामाणिक):

“तू माझ्यासाठी नाही…”

तो थांबतो.

राजवर्धन:

“मी तुझ्यासाठी बदलतो.”

वाऱ्याबरोबर त्याचे शब्द दूर जातात.

संयोगिता त्याच्याकडे पाहते.

क्षणभर गंभीर.

मग…

हळूच हसते.

🎵 BACKGROUND SCORE : आशेचा

कॅमेरा सूर्यास्ताकडे झूम आउट.

---

🎬 PART 3 END


---

चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ४

चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ४

SCENE 22

EXT. कोकणकडा – सतत

भव्य कडा.

खाली खोल दरी.

धुक्यात हरवलेला क्षितिजरेषा.

वारा जोरात वाहतो.

मित्र फोटो काढण्यात मग्न.

राजवर्धन थोडा बाजूला उभा.

हातात मोबाईल.

तो स्क्रीनवर पाहतो—

➡️ आधारकार्डचा फोटो

➡️ संयोगिताचा शांत, साधा चेहरा

क्षणभर तो हरवतो.

राजवर्धन (स्वतःशी, हलक्या आवाजात):

“नशिबाने भेटला वाटतं…”

त्याच्या चेहऱ्यावर अनाहूत हसू.

मागून मित्र येतात.

मित्र 1 (चिडवत):

“काय रे, एवढं प्रेमानं कुणाचा फोटो पाहतोयस?”

मित्र 2 (हसत):

“लग्न ठरवलंस की काय कोकणकड्यावर?”

सगळे हसतात.

राजवर्धन गोंधळतो.

तो पटकन मोबाईल लॉक करतो.

राजवर्धन (हसत, टाळत):

“अरे वेड्यांनो, मोबाईल सापडलाय… तेवढंच.”

मित्र अजून चिडवतात.

मित्र 1:

“तरीपण… चेहऱ्यावर हसू जास्तच आहे!”

राजवर्धन काही न बोलता कड्याकडे पाहतो.

वाऱ्यात केस उडतात.

🎵 हलकी, रोमँटिक पार्श्वसंगीत सुरू

---

SCENE 23

INT. राजवर्धनची कार – संध्याकाळ

ट्रेकवरून परतणारी कार.

थकलेले मित्र मागे बसलेले.

राजवर्धन ड्रायव्हिंग सीटवर.

डोळे रस्त्यावर… मन कुठेतरी.

तो एकदा पुन्हा मोबाईल उघडतो.

आधारकार्डचा फोटो दिसतो.

क्षणभर थांबतो.

मग—

तो मोबाईल हळूच बॅगेत ठेवतो.

जणू एखादी जबाबदारी जपतोय.

त्याचा चेहरा गंभीर.

VOICE OVER (राजवर्धन):

“नाव माहित नाही…

आवाज ऐकला नाही…

पण तरीही… काहीतरी ओढ आहे.”

कार पुढे निघून जाते.

---

SCENE 24

INT. गावातील घर – दुसऱ्या दिवशी – सकाळ

साधं गावाकडचं घर.

अंगणात तुळस.

आई देवापुढे दिवा लावत आहे.

घरात शांतता.

फोन वाजतो.

आई दचकते.

फोन उचलते.

आई:

“हॅलो?”

दुसऱ्या बाजूला थोडा थांबा.

राजवर्धन (सभ्य, आदराने):

“नमस्कार काकू.

मी… राजवर्धन बोलतोय.”

आई गोंधळते.

आई:

“कोण बोलताय?”

राजवर्धन:

“तुमच्या मुलीचा मोबाईल मला ट्रेकदरम्यान सापडला…

आधारकार्ड मिळालं म्हणून फोन केला.”

आईचा हात थरथरतो.

आई (हादरलेली):

“काय सांगताय?…”

डोळ्यात पाणी.

आई:

“देवा… किती काळजी लागली होती…”

राजवर्धन (आश्वासक):

“काळजी करू नका काकू.

मोबाईल सुरक्षित आहे.”

आई हात जोडते.

---

SCENE 25

INT. बस – दिवस

गावाहून पुण्याकडे जाणारी एस.टी. बस.

बस हलतेय.

खिडकीतून माळरान.

संयोगिता खिडकीजवळ बसलेली.

थकलेली, विचारात.

पांडू काका पुढच्या सीटवरून वळतात.

पांडू काका:

“संयोगी, फोन आहे तुझ्यासाठी.”

ती चकित होते.

फोन कानाला लावते.

आई (फोनवर, भावुक):

“संयोगी… तुझा फोन सापडलाय गं!”

संयोगिता अवाक्.

संयोगिता:

“काय? खरंच?”

डोळ्यांत आश्चर्य, दिलासा.

आई:

“एक मुलगा आहे… फार चांगला बोलतो.”

संयोगिता शांत होते.

डोळे मिटते.

बस पुढे धावते.

---

SCENE 26

EXT. पुणे – संध्याकाळ

पुण्याची गर्दी.

बस थांबते.

संयोगिता उतरते.

मैत्रिणी आजूबाजूला.

मैत्रीण:

“कॉल करून बघ आधी.”

संयोगिता थोडी संकोचते.

मग नंबर डायल करते.

📞 फोन वाजतो…

फोन लागत नाही.

ती थांबते.

थोडा विचार.

मग मेसेज टाइप करते.

TEXT (ON SCREEN):

“थँक यू खूप खूप 🙏”

ती पाठवते.

चेहऱ्यावर हलकं हसू.

---

SCENE 27

INT. राजवर्धनचे घर – रात्र

राजवर्धन खोलीत बसलेला.

थकलेला.

मोबाईल वाजतो.

तो स्क्रीन पाहतो.

मेसेज वाचतो—

“थँक यू खूप खूप 🙏”

क्षणभर शांतता.

तो हसतो.

अगदी मनापासून.

तो रिप्लाय टाइप करतो.

TEXT:

“काही नाही.

मोबाईल सुरक्षित आहे.

काळजी करू नका.”

तो मोबाईल बाजूला ठेवतो.

पण हसू अजूनही आहे.

---

SCENE 28

MONTAGE – दिवस जातात

🎵 हलकी, गोड पार्श्वसंगीत

– संयोगिता सकाळी शुभेच्छा मेसेज पाठवते

– राजवर्धन संक्षिप्त, सभ्य रिप्लाय देतो

– कधी “काम कसं चाललंय?”

– कधी “आज ट्रेकची आठवण आली”

– संवाद थोडासा वाढतो

– ओळख हळूहळू जिव्हाळ्याची होते

🎬 अनाहूत नात्याची सुरुवात…

---

🎬 PART 2 END

-..

🎬 चित्रपट पटकथा – PART 3

(पाने अंदाजे 91 ते 150)

ACT 2 : संवादातून प्रेम, बुद्धिमत्तेचा विजय

--

SCENE 29

INT. सरकारी दवाखाना – दुपार

दवाखान्यात नेहमीसारखी गडबड.

रुग्णांची रांग.

लहान मुलांचा रडण्याचा आवाज.

नर्स सूचना देत आहेत.

संयोगिता टेबलावर फाईल्स लावत आहे.

चेहऱ्यावर थकवा, पण कामात एकाग्रता.

तिचा मोबाईल व्हायब्रेट होतो.

मोबाईल स्क्रीन –

UNKNOWN NUMBER

संयोगिता क्षणभर पाहते.

फोन उचलायचा विचार करते…

मग थांबते.

फोन थांबतो.

संयोगिता हलका श्वास सोडते आणि पुन्हा कामात गुंतते.

BACKGROUND SCORE : हलकासा प्रश्नार्थक सूर

---

SCENE 30

INT. कॉट रूम – रात्र

दवाखान्याची साधी कॉट रूम.

संयोगिता बेडवर बसलेली.

पाय दुखतायत, हात थकलेत.

ती मोबाईल उचलते.

मोबाईल स्क्रीनवर

RAJWARDHAN

TEXT :

> “आज फोन उचलू शकलो नाही. काम होतं.”

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर नकळत हसू येतं.

ती रिप्लाय टाइप करते.

TEXT (Reply):

> “काही हरकत नाही. काळजी घ्या.”

ती फोन बाजूला ठेवते.

थोडा वेळ छताकडे पाहते.

BACKGROUND SCORE : हलकं रोमँटिक थीम

---

SCENE 31

MONTAGE – संवाद वाढतो

— सकाळी मोबाईल अलार्म.

संयोगिता फोन पाहते.

TEXT :

> “Good Morning 😊”

— राजवर्धन ऑफिसमध्ये.

कॉफी कप हातात.

TEXT :

> “आजचा दिवस भारी जावो!”

— संयोगिता अभ्यास करताना.

संयोगिता (व्हॉइस नोट):

> “मी MBA करायचा विचार करतेय… थोडं अवघड आहे पण…”

— राजवर्धन टाइप करतो.

TEXT :

> “छान! तू खूप पुढे जाशील.”

— राजवर्धन स्वतःबद्दल सांगतो.

TEXT :

> “मी इथे साधा कर्मचारीच आहे. काम खूप असतं.”

— दोघांचे हसरे चेहरे, वेगवेगळ्या जागी पण एकाच भावनेत.

VOICE OVER – संयोगिता :

“काही माणसं ओळखीची नसूनही…

अचानक आपल्या आयुष्याचा भाग होतात.”

---

SCENE 32

EXT. कॉलेज कॅम्पस – संध्याकाळ

कॉलेजचा मोकळा परिसर.

सूर्य मावळतोय.

संयोगिता अदितीबरोबर चालत आहे.

संयोगिता मोबाईल दाखवते.

अदिती मेसेज वाचते आणि हसते.

अदिती (चिडवत):

“संयोगी… हळूहळू प्रेम दिसतंय!”

संयोगिता लाजते.

संयोगिता:

“असं काही नाही गं…”

अदिती:

“डोळ्यातलं हसू खोटं बोलत नाही.”

संयोगिता खाली पाहते.

हसू थांबत नाही.

---

SCENE 33

INT. राजवर्धनची कंपनी – दिवस

भव्य काचांची इमारत.

लक्झरी कॉर्पोरेट वातावरण.

मीटिंग रूममध्ये तणाव.

प्रोजेक्टरवर आकडे –

LOSS वाढलेला.

MANAGER (चिडून):

“Investor निघून जातोय!

पुढचा क्वार्टर कठीण आहे.”

काही कर्मचारी घाबरलेले.

काही कुजबुज.

राजवर्धन शांत.

तो आकडे नीट पाहतो.

डोळ्यात विचार.

---

SCENE 34

INT. ऑफिस – सतत

मीटिंग संपते.

सगळे बाहेर पडतात.

राजवर्धन खुर्चीत बसतो.

मोबाईल पाहतो.

संयोगिताचा मेसेज.

TEXT :

> “आज काहीतरी वेगळं वाटतंय. सगळं ठीक ना?”

राजवर्धन टाइप करतो…

थांबतो.

मेसेज डिलीट करतो.

तो खिडकीबाहेर पाहतो.

BACKGROUND SCORE : चिंतेचा सूर

---

SCENE 35

INT. ऑफिस – रात्र

ऑफिस जवळजवळ रिकामं.

फक्त काही दिवे चालू.

राजवर्धन शेवटी धीर एकवटतो.

TEXT (Rajwardhan):

> “कंपनी फायनान्स प्रॉब्लेममध्ये आहे.

नोकरी जाऊ शकते.”

SEND.

राजवर्धन मोबाईल खाली ठेवतो.

डोळे मिटतो.

---

SCENE 36

INT. कॉट रूम – रात्र (थरार)

संयोगिता मेसेज वाचते

ती थोडा वेळ शांत.

मग लॅपटॉप उघडते.

TEXT (संयोगिता):

> “फायनान्स फाईल पाठवा.

मी पाहते.”

राजवर्धन अवाक.

तो स्क्रीनकडे पाहत राहतो.

TEXT (Rajwardhan):

> “तुला त्रास नको…”

TEXT (संयोगिता):

> “विश्वास ठेवा.”

---

SCENE 37

INT. कॉट रूम – रात्रभर

घड्याळाचे काटे वेगाने फिरतात.

संयोगिता – कागद पसरलेले.

कॅलक्युलेटर.

एक्सेल शीट.

नोट्स.

डोळ्यांखाली काळी वर्तुळं,

पण एकाग्रता जबरदस्त.

BACKGROUND SCORE : वेगवान, थरारक

कॅमेऱा तिच्या डोळ्यांवर थांबतो.

---

SCENE 38

EXT. दवाखान्याबाहेर – सकाळ

पहाट.

सूर्य उगवतो.

संयोगिता बाहेर येते.

डोळे चोळते.

मोबाईलमध्ये रिपोर्ट SEND करते.

TEXT :

> “Loss का होतोय ते सापडलंय.

Investor वाचवता येईल.”

ती हलकं हसते.

BACKGROUND SCORE : आशेचा सूर

CUT TO BLACK.

---




चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ३

 चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ३

🎬 PART 2 – पटकथा

---

SCENE 11

INT. सरकारी दवाखाना – सकाळ

दवाखान्याची नेहमीची गडबड.

रुग्णांची रांग.

नर्सचा घाईघाईतला आवाज.

संयोगिता पांढऱ्या ऍप्रनमध्ये काम करत आहे.

चेहऱ्यावर थोडा थकवा…

पण हातातली हालचाल नीटनेटकी, दक्ष.

शंकर (वॉर्ड बॉय) तिच्याकडे येतो.

शंकर (हसत):

ताई, तुमचं काम पक्कं झालंय.

संयोगिता क्षणभर थांबते.

डोळ्यांत दिलासा.

ती हलकेच स्मित करते.

---

SCENE 12

EXT. MBA कॉलेज – दुपार

मोठं कॉलेज गेट.

फलक — MBA – Finance Department.

संयोगिता हातात फाइल्स घेऊन उभी आहे.

थोडी घाबरलेली… पण ठाम.

क्लार्क खिडकीतून पाहतो.

क्लार्क:

फीस वेळेवर भरली तर सीट कन्फर्म.

संयोगिता पर्स उघडते.

मोजके पैसे.

क्षणभर शांतता.

ती स्वतःशीच लढते.

मग डोळे वर.

संयोगिता (आत्मविश्वासाने):

मी भरते.

क्लार्क नोंद करतो.

---

SCENE 13

INT. कॉलेज क्लासरूम – पहिला दिवस

मोठा क्लासरूम.

विद्यार्थ्यांचा कोलाहल.

हसणं, गप्पा.

संयोगिता मागच्या बाकावर जाऊन बसते.

आजूबाजूला नवे चेहरे.

समोर बसलेले विद्यार्थी —

स्वप्नील, विघ्नेश, पर्व, अदिती, अनन्या.

स्वप्नील मागे वळतो.

स्वप्नील (हसत):

नवी आहे वाटतं!

संयोगिता मान हलवते.

संकोचाचं हलकंसं हसू.

---

SCENE 14

INT. क्लासरूम – सतत

प्रोफेसर बोर्डवर लिहित आहेत —

Balance Sheet Analysis.

ते वर्गाकडे वळतात.

प्रोफेसर:

Any idea?

सगळीकडे शांतता.

क्षणभर.

संयोगिता हात वर करते.

सगळे विद्यार्थी तिच्याकडे पाहतात.

संयोगिता ठाम आवाजात

अचूक उत्तर देते.

प्रोफेसर थोडे आश्चर्यचकित.

प्रोफेसर (हसून):

Good. Very clear.

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर

पहिल्यांदाच आत्मविश्वास चमकतो.

---

SCENE 15

EXT. कॉलेज कॅन्टीन – संध्याकाळ

कॅन्टीनमध्ये चहाचे कप.

मित्र-मैत्रिणींचा गोंगाट.

सगळे एकत्र बसलेले.

अदिती:

आपण ट्रेकला जाऊया!

विघ्नेश:

हरिश्चंद्रगड!

सगळे उत्साही.

संयोगिता थोडी विचारात.

संयोगिता:

माझ्याकडे वेळ… आणि पैसे…

क्षणभर शांतता.

अनन्या (हसत):

वेळ आम्ही देतो, पैसे नंतर!

सगळे हसतात.

संयोगिता देखील — मनापासून.

---

SCENE 16

INT. कॉट रूम – रात्र

कॉट रूममध्ये मंद उजेड.

संयोगिता पलंगावर बसून फोनवर.

संयोगिता:

आई, मी ट्रेकला जाणार आहे.

फोनपलीकडून आईचा मायेचा आवाज.

आई:

देवाच्या नावानं जा.

मागून भावाचा आवाज.

भाऊ (ऑफ-स्क्रीन):

ताई, फोटो पाठव!

संयोगिता हसते.

डोळ्यांत आनंद…

आणि नव्या आयुष्याची झलक.

CUT TO BLACK.

---

SCENE 17

EXT. हरिश्चंद्रगड – पहाट

दाट धुके संपूर्ण परिसर झाकून टाकलेलं.

थंड वारा चेहऱ्यावर आपटतो.

दूरवर पसरलेली डोंगररांग हळूहळू उजेडात आकार घेते.

सगळे मित्र –

दमलेले, श्वास चढलेला,

पण चेहऱ्यावर अद्भुत आनंद.

BACKGROUND SCORE : हलका, प्रेरणादायी, आशेचा सूर

संयोगिता थोडी मागे थांबते.

ती आजूबाजूच्या निसर्गाकडे पाहते.

कॅमेरा तिच्या चेहऱ्यावर येतो —

डोळ्यांत थकवा, पण आतून समाधान.

संयोगिता (मनातच):

“इथपर्यंत आलो… म्हणजे काहीतरी केलंय मी.”

ती खोल श्वास घेते.

धुके हळूहळू सरकतं.

CUT TO —

---

SCENE 18

EXT. कोकणकडा – सकाळ

भव्य, थरारक दृश्य.

खाली अमर्याद खोल दरी.

वारा जोरात वाहतो.

ढग कड्याला स्पर्श करत सरकत आहेत.

सगळे मित्र वेगवेगळ्या पोजमध्ये फोटो काढत आहेत.

हशा.

उत्साह.

स्वप्नील मोबाईल उंच धरत —

स्वप्नील:

“चला रे… सेल्फी टाईम!”

सगळे एकत्र जमतात.

संयोगिता थोडी पुढे येते.

कॅमेरा तिच्या हातातील मोबाईलकडे —

जुना, पण तिच्यासाठी अमूल्य.

वाऱ्याचा जोर वाढतो.

---

SCENE 19

EXT. कोकणकडा – सतत (थरार)

सेल्फी घेत असताना —

एक क्षण.

वाऱ्याचा जोरदार झोत.

संयोगिताचा मोबाईल हातातून निसटतो.

संयोगिता:

“अरे…!”

मोबाईल हवेत फिरतो.

स्लो मोशन.

सगळ्यांचे डोळे विस्फारलेले.

मोबाईल कड्यावरून खाली घसरतो… अदृश्य होतो.

पूर्ण शांतता.

फक्त वाऱ्याचा आवाज.

कोणीच काही बोलत नाही.

---

SCENE 20

EXT. कोकणकडा – थोड्यावेळाने

संयोगिता एका दगडावर बसलेली.

डोळ्यांत पाणी.

हात थरथरत आहेत.

ती खाली दरीकडे पाहते —

पण काहीच दिसत नाही.

संयोगिता (हळू, तुटलेल्या आवाजात):

“माझं सगळं… त्यात होतं.”

(थांबते)

“फोटो… कागदपत्रं… आठवणी…”

तिचा आवाज भरून येतो.

अदिती शांतपणे तिच्या शेजारी बसते.

तिचा खांदा धरते.

अदिती:

“संयोगिता… मोबाईल गेला, पण तू सुरक्षित आहेस.

तेच महत्त्वाचं आहे.”

संयोगिता मान हलवते,

पण वेदना अजून तिथेच.

BACKGROUND SCORE : हलकी, वेदनादायक स्ट्रिंग्स

---

SCENE 21

EXT. ट्रेक मार्ग – दुसरी बाजू – सकाळ

दुसऱ्या बाजूने काही गिर्यारोहक वर चढत आहेत.

त्यात एक वेगळा चेहरा —

राजवर्धन (30)

स्मार्ट, शांत, आत्मविश्वासपूर्ण.

अनुभवी गिर्यारोहक.

तो चढताना अचानक थांबतो.

दगडाजवळ पडलेला मोबाईल त्याच्या नजरेत भरतो.

तो खाली वाकतो.

मोबाईल उचलतो.

स्क्रीन अजून चालू.

लॉक स्क्रीनवर —

संयोगिताचा फोटो.

राजवर्धन हलकंसं हसतो.

राजवर्धन (स्वतःशीच):

“आज कुणाचा तरी दिवस वाचणार वाटतं.”

तो आजूबाजूला पाहतो —

वरच्या कड्याकडे नजर जाते.

कॅमेरा हळूहळू त्याच्या चेहऱ्यावर स्थिरावतो.

BACKGROUND SCORE : आशेचा नवा सूर

FADE OUT.

--


गुरुवार, १ जानेवारी, २०२६

चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग २


SCENE 4

EXT. पुणे शहर – संध्याकाळ

संध्याकाळची वेळ.

पुणे शहराचा गोंगाट —

सिग्नलवर थांबलेल्या गाड्या,

हॉर्नचे आवाज,

लोकांची घाई.

लहान विक्रेते,

ऑफिसमधून निघालेली गर्दी,

रस्त्याच्या कडेला उभे असलेले फूटपाथवरील चेहरे.

CUT TO:

ST बस थांबते.

संयोगिता बसमधून उतरते.

हातात छोटी पिशवी.

चेहऱ्यावर थकवा, पण डोळ्यांत आशा.

ती आजूबाजूला पाहते —

इतकं मोठं शहर…

आणि ती एकटी.

ती खिशातून मोजके पैसे काढून पाहते.

हातात मोजते.

पुन्हा खिशात ठेवते.

क्षणभर थांबते.

INT./EXT. बसस्टॉप – सतत

संयोगिता मोबाईल काढते.

नेटवर्कचा शोध.

फोन लावते.

संयोगिता (फोनवर, सावध)

“हॅलो… समिधा?”

फोनच्या दुसऱ्या बाजूला आवाज स्पष्ट नाही.

शहराचा गोंगाट त्यांच्यात येतो.

संयोगिता बाजूला सरकते.

भिंतीला टेकते.

संयोगिता

“मी पोचलेय पुण्याला.”

ती आजूबाजूला पाहते.

संयोगिता (हळू हसत)

“हो… थोडी घाबरतेय.”

फोनवरून हलकासा दिलासा मिळतो.

कॅमेरा वर जातो —

मोठं शहर,

आणि त्यात एक छोटीशी मुलगी.

BACKGROUND SCORE:

शहराच्या आवाजात मिसळलेला हलका, आशेचा सूर.

CUT TO.

---

SCENE 5

EXT. पर्वती टेकडी – दुपार

दुपारचं ऊन.

पुणे शहर वरून दिसतंय.

वार्‍यावर उडणारी झाडांची पानं.

पायऱ्यांवरून चढणारी लोकं.

देवळाच्या घंटा हळूहळू वाजत आहेत.

CUT TO:

देवळाजवळ

समिधा आणि पल्लवी आधीच उभ्या.

समिधा — थोडी बदललेली, आत्मविश्वास वाढलेला.

पल्लवी — शांत, पण चेहऱ्यावर अस्वस्थता.

संयोगिता पायऱ्या चढत येते.

ती दोघींना पाहते आणि हसते.

संयोगिता (आनंदी, मोकळेपणाने)

“तुम्ही आलात ना…

तेवढंच पुरे!”

ती दोघींना मिठी मारते.

समिधा हसते.

पल्लवी मात्र नजर चुकवते.

संयोगिता हे लक्षात घेते.

संयोगिता

“काय झालं?”

पल्लवी खाली मान घालते.

हातात ओढणी फिरवत राहते.

पल्लवी (हळू)

“संयोगी…

मला सांगायला अवघड जातंय.”

क्षणभर शांतता.

फक्त घंटांचा आवाज.

संयोगिताचा चेहरा गंभीर होतो.

CUT TO.

---

SCENE 6

INT. देवळाचा मांडव – सतत

मांडवात मंद प्रकाश.

अगरबत्तीचा वास.

तीनही जमिनीवर बसलेल्या.

पार्श्वभूमीला देवाची मूर्ती —

स्थिर, शांत.

पल्लवीचे हात थरथरत आहेत.

ती डोळे पुसते.

पल्लवी (तुटक्या आवाजात)

“महेश…”

थांबते.

दीर्घ श्वास घेते.

पल्लवी

“तो रोज संशय घेतो.

फोन तपासतो…

उशिरा आले की विचारणा…”

तिचा आवाज हलतो.

पल्लवी (डोळे पाणावून)

“मारतो.”

संयोगिता हादरते.

क्षणभर तिला शब्दच सुचत नाहीत.

पल्लवी

“तू आमच्याकडे राहिलीस तर…

तो वेडा होईल.”

ती खाली पाहते.

जणू स्वतःलाच दोष देत आहे.

संयोगिता हळूच पल्लवीचा हात धरते.

ती समिधाकडे पाहते.

समिधा नजर खाली घालते.

तिच्या चेहऱ्यावर अपराधी शांतता.

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर धक्का, दुःख आणि प्रश्न.

देवाची घंटा पुन्हा वाजते.

तीन वेगवेगळ्या स्त्रिया…

तीन वेगवेगळ्या लढाया.

BACKGROUND SCORE:

बासरीचा सूर थांबतो.

क्षणभर पूर्ण शांतता.

कॅमेरा त्यांच्या चेहऱ्यावर एकेक करून स्थिर होतो.

FADE OUT.

---

SCENE 7

EXT. देवळाबाहेर – संध्याकाळ

मंद संध्याकाळ.

देवळाच्या घंटांचा क्षीण नाद.

पायऱ्यांवर बसलेल्या समिधा, चेहऱ्यावर आत दडलेली घुसमट.

क्षणभर शांतता.

समिधा (हळू आवाजात):

माझा नवरा…

(थांबते)

तो गर्विष्ठ आहे.

स्त्रीलंपट आहे.

संयोगिता शांतपणे ऐकते.

थोडा थांबून—

समिधा:

तू सुंदर आहेस संयोगी…

मला भीती वाटते.

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर

दुःख नाही…

आश्चर्य नाही…

फक्त खोल समजूत.

ती समिधाकडे पाहते.

काहीही बोलत नाही.

---

SCENE 8

EXT. देवळाच्या पायऱ्या – सतत

समिधा आणि पल्लवी

आपापल्या पर्समधून

थोडे पैसे काढतात.

ते संयोगिताच्या हातात देण्याचा प्रयत्न.

पल्लवी:

एवढंच जमलं…

संयोगिता लगेच हात मागे घेते.

संयोगिता (हसून, ठाम):

मैत्री मोजायची नसते पल्लवी.

दोघी एकमेकींकडे पाहतात.

क्षणभर अपराधीपणा.

तरीही त्या पैसे

हळूच तिच्या हातात ठेवतात.

संयोगिता काही बोलत नाही.

फक्त डोळे खाली झुकवते.

---

SCENE 9

INT. सरकारी दवाखाना – रात्र

रात्रीचा सरकारी दवाखाना.

ट्यूबलाईटचा पांढरट उजेड.

औषधांचा वास.

दूर कुठेतरी रडण्याचा आवाज.

ओळखीचा वॉर्ड बॉय — शंकर

संयोगिताला आत घेऊन जातो.

शंकर:

इथे कॉट रूम आहे.

कामही मिळेल.

संयोगिता आजूबाजूला पाहते.

अनोळखी जागा.

थोडी भीती.

क्षणभर श्वास थांबतो…

मग ती स्वतःला सावरते.

डोळ्यांत — निर्धार.

---

SCENE 10

INT. कॉट रूम – रात्र

लहानशी खोली.

एक लोखंडी पलंग.

छताला लटकलेला एकमेव बल्ब.

संयोगिता आपली छोटी पिशवी खाली ठेवते.

पलंगावर बसते.

मोबाईल काढते.

आईला फोन.

संयोगिता:

आई… मी सुरक्षित आहे.

फोनपलीकडून

आईचा थरथरता आवाज.

आई (फोनवर):

देव तुझं भलं करो.

संयोगिता फोन ठेवते.

क्षणभर शांतता.

पहिल्यांदाच…

तिच्या डोळ्यांतून

अश्रू ओघळतात.

ती ते पुसत नाही.

CUT TO BLACK.

---

🎬 PART 1 END


चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ६

 चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ६ 🎬 चित्रपट पटकथा – PART 4 (Final Act) ACT 3 : प्रेमाची परीक्षा आणि विजय (पाने अंदाजे ...