चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ३

 चित्रपटाचे नाव : 🎬 कोकणकड्यावर सापडलेलं स्वप्न भाग ३

🎬 PART 2 – पटकथा

---

SCENE 11

INT. सरकारी दवाखाना – सकाळ

दवाखान्याची नेहमीची गडबड.

रुग्णांची रांग.

नर्सचा घाईघाईतला आवाज.

संयोगिता पांढऱ्या ऍप्रनमध्ये काम करत आहे.

चेहऱ्यावर थोडा थकवा…

पण हातातली हालचाल नीटनेटकी, दक्ष.

शंकर (वॉर्ड बॉय) तिच्याकडे येतो.

शंकर (हसत):

ताई, तुमचं काम पक्कं झालंय.

संयोगिता क्षणभर थांबते.

डोळ्यांत दिलासा.

ती हलकेच स्मित करते.

---

SCENE 12

EXT. MBA कॉलेज – दुपार

मोठं कॉलेज गेट.

फलक — MBA – Finance Department.

संयोगिता हातात फाइल्स घेऊन उभी आहे.

थोडी घाबरलेली… पण ठाम.

क्लार्क खिडकीतून पाहतो.

क्लार्क:

फीस वेळेवर भरली तर सीट कन्फर्म.

संयोगिता पर्स उघडते.

मोजके पैसे.

क्षणभर शांतता.

ती स्वतःशीच लढते.

मग डोळे वर.

संयोगिता (आत्मविश्वासाने):

मी भरते.

क्लार्क नोंद करतो.

---

SCENE 13

INT. कॉलेज क्लासरूम – पहिला दिवस

मोठा क्लासरूम.

विद्यार्थ्यांचा कोलाहल.

हसणं, गप्पा.

संयोगिता मागच्या बाकावर जाऊन बसते.

आजूबाजूला नवे चेहरे.

समोर बसलेले विद्यार्थी —

स्वप्नील, विघ्नेश, पर्व, अदिती, अनन्या.

स्वप्नील मागे वळतो.

स्वप्नील (हसत):

नवी आहे वाटतं!

संयोगिता मान हलवते.

संकोचाचं हलकंसं हसू.

---

SCENE 14

INT. क्लासरूम – सतत

प्रोफेसर बोर्डवर लिहित आहेत —

Balance Sheet Analysis.

ते वर्गाकडे वळतात.

प्रोफेसर:

Any idea?

सगळीकडे शांतता.

क्षणभर.

संयोगिता हात वर करते.

सगळे विद्यार्थी तिच्याकडे पाहतात.

संयोगिता ठाम आवाजात

अचूक उत्तर देते.

प्रोफेसर थोडे आश्चर्यचकित.

प्रोफेसर (हसून):

Good. Very clear.

संयोगिताच्या चेहऱ्यावर

पहिल्यांदाच आत्मविश्वास चमकतो.

---

SCENE 15

EXT. कॉलेज कॅन्टीन – संध्याकाळ

कॅन्टीनमध्ये चहाचे कप.

मित्र-मैत्रिणींचा गोंगाट.

सगळे एकत्र बसलेले.

अदिती:

आपण ट्रेकला जाऊया!

विघ्नेश:

हरिश्चंद्रगड!

सगळे उत्साही.

संयोगिता थोडी विचारात.

संयोगिता:

माझ्याकडे वेळ… आणि पैसे…

क्षणभर शांतता.

अनन्या (हसत):

वेळ आम्ही देतो, पैसे नंतर!

सगळे हसतात.

संयोगिता देखील — मनापासून.

---

SCENE 16

INT. कॉट रूम – रात्र

कॉट रूममध्ये मंद उजेड.

संयोगिता पलंगावर बसून फोनवर.

संयोगिता:

आई, मी ट्रेकला जाणार आहे.

फोनपलीकडून आईचा मायेचा आवाज.

आई:

देवाच्या नावानं जा.

मागून भावाचा आवाज.

भाऊ (ऑफ-स्क्रीन):

ताई, फोटो पाठव!

संयोगिता हसते.

डोळ्यांत आनंद…

आणि नव्या आयुष्याची झलक.

CUT TO BLACK.

---

SCENE 17

EXT. हरिश्चंद्रगड – पहाट

दाट धुके संपूर्ण परिसर झाकून टाकलेलं.

थंड वारा चेहऱ्यावर आपटतो.

दूरवर पसरलेली डोंगररांग हळूहळू उजेडात आकार घेते.

सगळे मित्र –

दमलेले, श्वास चढलेला,

पण चेहऱ्यावर अद्भुत आनंद.

BACKGROUND SCORE : हलका, प्रेरणादायी, आशेचा सूर

संयोगिता थोडी मागे थांबते.

ती आजूबाजूच्या निसर्गाकडे पाहते.

कॅमेरा तिच्या चेहऱ्यावर येतो —

डोळ्यांत थकवा, पण आतून समाधान.

संयोगिता (मनातच):

“इथपर्यंत आलो… म्हणजे काहीतरी केलंय मी.”

ती खोल श्वास घेते.

धुके हळूहळू सरकतं.

CUT TO —

---

SCENE 18

EXT. कोकणकडा – सकाळ

भव्य, थरारक दृश्य.

खाली अमर्याद खोल दरी.

वारा जोरात वाहतो.

ढग कड्याला स्पर्श करत सरकत आहेत.

सगळे मित्र वेगवेगळ्या पोजमध्ये फोटो काढत आहेत.

हशा.

उत्साह.

स्वप्नील मोबाईल उंच धरत —

स्वप्नील:

“चला रे… सेल्फी टाईम!”

सगळे एकत्र जमतात.

संयोगिता थोडी पुढे येते.

कॅमेरा तिच्या हातातील मोबाईलकडे —

जुना, पण तिच्यासाठी अमूल्य.

वाऱ्याचा जोर वाढतो.

---

SCENE 19

EXT. कोकणकडा – सतत (थरार)

सेल्फी घेत असताना —

एक क्षण.

वाऱ्याचा जोरदार झोत.

संयोगिताचा मोबाईल हातातून निसटतो.

संयोगिता:

“अरे…!”

मोबाईल हवेत फिरतो.

स्लो मोशन.

सगळ्यांचे डोळे विस्फारलेले.

मोबाईल कड्यावरून खाली घसरतो… अदृश्य होतो.

पूर्ण शांतता.

फक्त वाऱ्याचा आवाज.

कोणीच काही बोलत नाही.

---

SCENE 20

EXT. कोकणकडा – थोड्यावेळाने

संयोगिता एका दगडावर बसलेली.

डोळ्यांत पाणी.

हात थरथरत आहेत.

ती खाली दरीकडे पाहते —

पण काहीच दिसत नाही.

संयोगिता (हळू, तुटलेल्या आवाजात):

“माझं सगळं… त्यात होतं.”

(थांबते)

“फोटो… कागदपत्रं… आठवणी…”

तिचा आवाज भरून येतो.

अदिती शांतपणे तिच्या शेजारी बसते.

तिचा खांदा धरते.

अदिती:

“संयोगिता… मोबाईल गेला, पण तू सुरक्षित आहेस.

तेच महत्त्वाचं आहे.”

संयोगिता मान हलवते,

पण वेदना अजून तिथेच.

BACKGROUND SCORE : हलकी, वेदनादायक स्ट्रिंग्स

---

SCENE 21

EXT. ट्रेक मार्ग – दुसरी बाजू – सकाळ

दुसऱ्या बाजूने काही गिर्यारोहक वर चढत आहेत.

त्यात एक वेगळा चेहरा —

राजवर्धन (30)

स्मार्ट, शांत, आत्मविश्वासपूर्ण.

अनुभवी गिर्यारोहक.

तो चढताना अचानक थांबतो.

दगडाजवळ पडलेला मोबाईल त्याच्या नजरेत भरतो.

तो खाली वाकतो.

मोबाईल उचलतो.

स्क्रीन अजून चालू.

लॉक स्क्रीनवर —

संयोगिताचा फोटो.

राजवर्धन हलकंसं हसतो.

राजवर्धन (स्वतःशीच):

“आज कुणाचा तरी दिवस वाचणार वाटतं.”

तो आजूबाजूला पाहतो —

वरच्या कड्याकडे नजर जाते.

कॅमेरा हळूहळू त्याच्या चेहऱ्यावर स्थिरावतो.

BACKGROUND SCORE : आशेचा नवा सूर

FADE OUT.

--